ตอนที่ 42 พ่อค้ามืดขวางทางกดราคา เด็กน้อยตลบหลังตัดทางทำกิน

แสงเพลิงจากคลังสินค้าของร้านหลิ่วจี้ สาดส่องจนท้องฟ้าครึ่งซีกกลายเป็นสีแดงฉาน

ใบหน้าของหลิ่วหมิงเยวี่ยซีดเผือดลงทันใด นางสาวเท้าวิ่งตรงไปยังตำบลทันที “สินค้าของข้า!”

นั่วเป่าร้อนใจจนถีบขาไปมาอยู่ในอ้อมอกของเสิ่นหลานจือ “ท่านแม่ เร็วเข้าเจ้าค่ะ! สินค้าจะร้องไห้แล้ว!”

เจียงชิงซานประคองเสิ่นหลานจือไว้ “เจ้าพานั่วเป่านั่งเกวียนลาก ข้าจะล่วงหน้าไปก่อน”

สิ้นเสียงพูด เจ้าเสือดำก็พุ่งทะยานออกมาจากด้านข้าง ราวกับเงาสีดำสายหนึ่งที่โถมเข้าใส่ราตรี

เจียงสือโถวแบกถังไม้พลางวิ่งพลางตะโกน “ท่านปู่พยัคฆ์ไปแล้ว! พวกเราเร็วเข้า!”

โจวว่านเหนียนแผดเสียงขึ้นทันใด “หาบน้ำ! เอาถังไป! อย่ามัวยืนเซ่อกันอยู่!”

ผู้คนในหมู่บ้านชิงสือพากันกรูไปยังตำบลอย่างเร่งรีบ

คนจากหมู่บ้านข้างเคียงเดิมทีคิดจะดูเรื่องสนุก พอเห็นนั่วเป่าร้อนใจจนขอบตาแดงก่ำ ชายฉกรรจ์ก็กระทืบเท้าทีหนึ่ง “จะมัวดูอะไรกัน? ตามไป! หากวันนี้พวกเรายืนกอดอกดูดาย วันหน้าใครจะกล้าพาพวกเราหาเงินอีก?”

มีคนลังเลใจ “แต่นั่นคือคนของร้านเซิ่งจี้นะ...”