ตอนที่ 36 เด็กผู้หญิงก็นำพาทุกคนกินอิ่มได้

“มีคนชิงขึ้นเขาไปก่อน ขุดเห็ดเงินหิมะไปจนหมดแล้ว!”

สิ้นเสียงตะโกนนี้ ทางเข้าหมู่บ้านพลันระเบิดความวุ่นวายขึ้นทันใด

“อะไรนะ ขุดไปหมดแล้วหรือ”

“ผู้ใดมันไร้ยางอายเช่นนี้! นั่วเป่าเพิ่งบอกว่าต้องเหลือโคนเอาไว้แท้ ๆ!”

“นี่มิใช่ตัดหนทางทำกินของพวกเราทั้งหมู่บ้านหรอกหรือ”

แววตาของเถ้าแก่เฉียนวาบประกายกระหยิ่มใจ ทว่าปากกลับแสร้งทำเป็นประหลาดใจ “ไอ้หยา ช่างไม่ประจวบเหมาะเอาเสียจริง แม่หนูน้อย เมื่อครู่หากเจ้าขายให้ข้า อย่างน้อยก็ยังได้เงินไป 100 ตำลึง ตอนนี้เห็ดก็ไม่มีแล้ว เงินก็ไม่ได้แล้วเช่นกัน”

หลิ่วหมิงเยวี่ยสีหน้าเย็นเยียบ “เถ้าแก่เฉียน ข่าวสารของท่านช่างไวเสียจริงนะ”

เถ้าแก่เฉียนยิ้มตาหยีพลางเอ่ย “ทำการค้าเล่า หูก็ต้องไวเสียหน่อยเป็นธรรมดา”

นั่วเป่ากอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก ใบหน้าเล็ก ๆ ตึงเครียดอย่างยิ่ง

เจ้าเสือดำยืนอยู่ด้านหลังนาง ในลำคอส่งเสียงโฮกต่ำ ๆ