ตอนที่ 34 ท่านนายอำเภอก็กินขนมหวาน

“เผาหลังเขาหรือ”

ใบหน้าดวงน้อยของนั่วเป่าที่เพิ่งจะแย้มยิ้มพลันสลดวูบลงทันที

นางกอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กวิ่งออกไปข้างนอก “เผาเห็ดน้อยไม่ได้นะ! เห็ดน้อยยังต้องเอาไปแลกขนมน้ำตาลอยู่เลย!”

เสิ่นหลานจือรีบร้อนไล่ตามไป “นั่วเป่า ช้าหน่อย!”

เจียงชิงซานหันกลับไปมองนายอำเภอแล้ว “ใต้เท้า หากเห็ดเงินหิมะแปลงนั้นที่หลังเขาถูกเผา มิใช่เพียงความสูญเสียของบ้านข้าเท่านั้น คนของตระกูลจ้าวสามารถวางเพลิงทำลายเขาได้ ย่อมทำลายหลักฐานได้เช่นกัน”

สีหน้านายอำเภอย่ำแย่อย่างยิ่ง

ตระกูลจ้าวพัวพันกับคดีเสบียงสมคบคิดศัตรู เดิมทีเขาก็ปวดเศียรเวียนเกล้าอยู่แล้ว บัดนี้คำพูดประโยคเดียวของเถ้าแก่เซิ่ง เท่ากับจุดไฟเผาขึ้นมาถึงหน้าผากของเขาเอง

“คนมา เกณฑ์มือปราบยี่สิบนาย ตามขุนนางผู้นี้ไปหลังเขา!”

ฉินปู้กุยแค่นเสียงเย็น “รอพวกเจ้าเกณฑ์คนเสร็จ ภูเขาก็มอดไหม้เป็นเถ้าถ่านไปหมดแล้ว”

นายอำเภอถูกตอกกลับจนหน้าแดงก่ำ “ท่านฉินมีความเห็นอันใดรึ”