ตอนที่ 33 เด็กน้อยแยกแยะร้อยเห็ดต่อหน้าธารกำนัล

หน้าประตูที่ว่าการอำเภอเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

มีทั้งคนที่มามุงดูความครึกครื้น คนที่ด่าทอหมู่บ้านชิงสือว่าขายเห็ดพิษ และยังมีคนที่ชะเง้อคอยาวอยากเห็นว่า “อสูรน้อยผู้หญิงที่กวักมือเรียกเสือได้” มีหน้าตาเป็นอย่างไร

นั่วเป่าถูกเสิ่นหลานจืออุ้มไว้ ใบหน้าเล็กตึงเปรี๊ยะ

นางมิได้กลัวการขึ้นศาล

นางกลัวแม่ทัพทมิฬจะเป็นอะไรไป

เจ้าเสือดำถูกฉินปู้กุยให้อยู่ถอนพิษที่เรือนหลังของร้านหลิ่วจี้ ก่อนจากมามันยังใช้หัวโต ๆ ถูไถนาง

ขอบตาของนั่วเป่าแดงเรื่อ “ท่านปู่ฉิน แม่ทัพทมิฬจะหลับไปนานหรือไม่”

ฉินปู้กุยสะพายกล่องยา ปากแข็งเอ่ยขึ้น “มีเฒ่าชราผู้นี้อยู่ มันอยากตายก็ยังยาก”

นั่วเป่าสูดจมูก “ห้ามตายนะ”

ฉินปู้กุยถอนหายใจ “ได้ มิมรณะหรอก”