ตอนที่ 32 เห็ดปลอมทำแขกสูงศักดิ์ล้มป่วย

“กระอักเลือดหรือ”

ชามในมือของเสิ่นหลานจือตกลงบนพื้นเสียงดังเปรี้ยง

หวังชุ่ยเหลียนทรุดนั่งลงบนพื้นหิมะดังตุบ ริมฝีปากสั่นระริก “ไม่เกี่ยวกับข้าเสียหน่อย ตอนข้าขายพวกเขาก็ยังดี ๆ อยู่เลย”

เจียงชิงซานกระชากคอเสื้อนางหมับ “เจ้าขายไปจริง ๆ หรือ”

หวังชุ่ยเหลียนตกใจจนร้องไห้โฮ “ขะ...ข้าก็แค่ขายไปห่อเล็ก ๆ ห่อเดียว เถ้าแก่คนนั้นบอกว่าจะให้ข้าสามร้อยอีแปะ ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรเล่าว่าจะกินจนถึงตายได้”

โจวว่านเหนียนโมโหจนหน้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน “หวังชุ่ยเหลียน เจ้าคิดจะทำร้ายคนทั้งหมู่บ้านให้ตายรึอย่างไร”

นั่วเป่ากอดตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กวิ่งมาข้างกายเสิ่นหลานจือ เงยหน้าถาม “ท่านแม่ กระอักเลือดจะตายหรือไม่เจ้าคะ”

ฉินปู้กุยสะพายกล่องสมุนไพรขึ้นหลังแล้ว “ขึ้นอยู่กับว่ากินไปมากเท่าใด ไม่ต้องถามแล้ว ไปที่ตัวตำบลกันเถอะ”

ลู่เฉินโจวเกาะกรอบประตูพยุงกายลุกขึ้นยืน “ข้าไปด้วย”

ฉินปู้กุยหันขวับกลับมาด่าทันที “เจ้าจะไปอะไรกัน เจ้าคิดว่าชีวิตตัวเองยืนยาวนักรึ”