กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สมุดบัญชีหายไปหน้าหนึ่ง”
เจียงเยี่ยนอันจับริมกระดาษไว้ ใบหน้าซีดเผือด
เจียงชิงซานหันไปมองเจียงต้าเหอทันที “เจ้าฉีกใช่หรือไม่”
เจียงต้าเหอถูกมัดไว้กับเสา รีบส่ายหน้าเป็นพัลวัน “ไม่ใช่ข้า ข้าไม่รู้อะไรกันเลยสักนิด!”
หวังชุ่ยเหลียนร้องไห้โวยวายอยู่ข้าง ๆ “พวกเราแค่มาดู พวกเจ้าอาศัยสิทธิ์อะไรกันมามัดคน”
“ดูแล้วจะทำให้สมุดบัญชีหน้าสุดท้ายหายไปได้หรือ” เจียงเสี่ยวหม่านถาม
หวังชุ่ยเหลียนสะอึกไป
ย่าเจียงเริ่มอาละวาดอีกครา “เหล่าซาน เจ้ากล้ามัดพี่ใหญ่ของเจ้ารึ นี่เจ้าอกตัญญู! เจ้าจะต้องถูกฟ้าผ่า!”
นั่วเป่ากอดเสี่ยวเฮยพยัคฆ์ไว้ เอ่ยอย่างจริงจัง “ย่า สายฟ้าไม่ผ่าคนดี ผ่าแต่คนชั่วเจ้าค่ะ”
ย่าเจียงหน้าดำคล้ำลง “ผู้ใดเป็นคนชั่ว”