เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“คนจากที่ว่าการอำเภอมาแล้ว! บอกว่ามีคนฟ้องว่าหมู่บ้านชิงสือซ่อนอสูร ระบุชื่อว่าจะจับนั่วเป่า!”
ชาวบ้านผู้นั้นตะโกนออกมาคำหนึ่ง ทุกคนในลานบ้านต่างเปลี่ยนสีหน้า
เสิ่นหลานจือกอดนั่วเป่าเข้าสู่อ้อมอกในทันที เจียงเยี่ยนอันยืนบังเบื้องหน้าสองแม่ลูก เจียงเสี่ยวหม่านยันไม้เท้าขยับไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง
ฉินปู้กุยเอ่ยเสียงเย็น “ผู้ใดกินดีหมีดีเสือดาวมา ถึงกล้าฟ้องว่าเด็กสามขวบเป็นอสูร?”
ย่าเจียงกลอกตาไปมา จู่ ๆ ก็กุมหน้าอก “ข้าไม่ได้ฟ้องนะ! ข้าแค่ไปพูดความจริงไม่กี่คำที่เผ่า ใครจะรู้ว่าที่ว่าการอำเภอจะเอาจริงกันเล่า?”
หวังชุ่ยเหลียนรีบรับคำ “นั่นน่ะสิ นั่วเป่าเข้าภูเขาไปทีไรก็มีหมูป่ามาส่งเนื้อ ไก่ป่าเรียงแถวมาส่งไข่ แม้แต่เสือยังเฝ้าประตูให้นาง นี่ไม่ใช่อสูรแล้วจะเป็นอะไรกัน?”
“ผายลมมารดาเจ้าเถอะ!”