ตอนที่ 9 รากโสมเส้นเดียวรั้งหมอเทวะให้อยู่ต่อ

“ผู้ใดผลัก”

น้ำเสียงของเจียงเยี่ยนอันพลันเย็นเยียบขึ้นมาทันใด

เจียงเสี่ยวหม่านขยุ้มขากางเกงแน่น แววตาเต็มไปด้วยความตระหนก “ข้า ข้าไม่รู้…”

นั่วเป่าชี้ไปทางหนูตัวน้อยตรงมุมห้อง ร้อนใจจนเสียงเล็กแทบจะแตกพร่า

“พี่หนูบอกว่า เจ้าเด็กนิสัยไม่ดีเป็นคนผลัก! แถมยังซ่อนรถไม้คันเล็กไว้ด้วย!”

ภายในห้องเงียบกริบไปชั่วครู่

ฉินปู้กุยมองนั่วเป่าทีหนึ่ง แล้วหันไปมองหนูตัวนั้นอีกทีหนึ่ง

เจ้าหนูยืนอยู่ตรงมุมกำแพง อุ้งเท้าน้อยทั้งสองข้างกอดเมล็ดข้าวไว้หนึ่งเม็ด คล้ายกำลังรอนางพูดคุยอยู่จริง ๆ

สายตาของฉินปู้กุยพลันแปรเปลี่ยนเป็นประหลาดพิกล “เจ้าฟังเสียงหนูร้องรู้เรื่องด้วยรึ”

ใบหน้าดวงน้อยของนั่วเป่าแดงระเรื่อ รีบกอดตะกร้าไม้ไผ่ไว้ทันที