บทที่ 17: จากข้างในสู่ข้างนอก

บทที่ 17: จากข้างในสู่ข้างนอก

มายบัคจอดอยู่ในโซนวีไอพีของลานจอดรถใต้ดินศูนย์การเงินนานาชาติ กู้เทียนเจ๋อดับเครื่องยนต์ ส่วนผู้หญิงสองคนที่นั่งเบาะหลังก็ผลักประตูคนละฝั่งลงจากรถ

เฉียวอันอันยืนกอดกระเป๋านักเรียนอยู่ข้างรถ เงยหน้ามองไฟบนเพดานลานจอดรถ พลางบิดสายกระเป๋าไปมา

ซูเนี่ยนเดินมาข้างเธอ แล้วยื่นมือช่วยจัดฮู้ดด้านหลังเสื้อฮู้ดที่พับชี้ขึ้นให้เข้าที่

“ไม่เป็นไร ก็แค่เดินห้างเอง” ซูเนี่ยนพูด

เฉียวอันอันพยักหน้า แต่เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การ ‘เดินห้าง’ ธรรมดา

อาหารจานไหนก็ได้ที่เธอเห็นในเมนูของโรงแรมหัวเม่าเมื่อครู่นี้ ล้วนแพงพอให้เธอกินอยู่ได้ทั้งเดือน ตอนนี้กู้เทียนเจ๋อกำลังจะพาเธอมาซื้อเสื้อผ้าที่ศูนย์การเงินนานาชาติ

เธอเคยเห็นวิดีโอของที่นี่บนอินเทอร์เน็ต ชั้นหนึ่งเต็มไปด้วยร้านแฟลกชิปของแบรนด์ระดับโลก เสื้อยืดตัวหนึ่งก็ราคาหลายหมื่นหยวนแล้ว

เสื้อฮู้ดตัวที่เธอสวมอยู่นี้ เธอซื้อจากตลาดนัดในอำเภอบ้านเกิดตอนเรียนมัธยมปลาย ราคาเพียงสี่สิบห้าหยวน แต่ใส่มาหลายปีแล้ว

ทั้งสามเดินมาถึงหน้าลิฟต์ ก็เห็นผู้หญิงในชุดเดรสสูทสีดำยืนรออยู่ก่อนแล้ว