บทที่ 16: โรงแรมหัวเม่า

บทที่ 16: โรงแรมหัวเม่า

รถของกู้เทียนเจ๋อจอดอยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัย วันนี้เขาไม่ได้ขับรถเบนซ์คันเรียบหรูคันเดิม แต่เปลี่ยนกลับมาเป็นลัมโบร์กีนี อเวนทาดอร์สีดำด้านคันที่เขาขับเป็นประจำ

ป้ายทะเบียนปีศาจA88888สะท้อนแสงแดด นักศึกษาที่เดินผ่านต่างพากันเหลียวมอง

ซูเนี่ยนยืนอยู่ข้างประตูรถ มองซูเปอร์คาร์ทรงเตี้ยคันนี้ด้วยสีหน้าซับซ้อน

ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นรถคันนี้แค่ในรูปที่คนอื่นถ่ายไว้ ตอนนี้ต้องเข้าไปนั่งเอง จึงรู้สึกไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเท่าไร

เฉียวอันอันยืนอยู่ด้านหลังซูเนี่ยน มือทั้งสองข้างกำสายกระเป๋าเป้แน่น ดวงตาจับจ้องประตูแบบปีกนกที่เปิดขึ้นด้านบน ไม่กล้าเข้าไปใกล้

ส่วนเวินอี่หนิงกลับดูใจเย็นกว่า เธอทำงานอยู่ในนครมารมาปีกว่าแล้ว รถหรูเห็นมานับไม่ถ้วน แต่ป้ายทะเบียนเลขแปดห้าตัวแบบนี้ก็ยังพบเห็นได้ไม่บ่อยนัก

“รถคันนี้นั่งได้แค่สองคน” ซูเนี่ยนพูด

“ใครบอกว่าจะขับคันนี้ล่ะ”

กู้เทียนเจ๋อกดกุญแจรถหนึ่งครั้ง ไฟหน้าของมายบัคสีดำที่จอดอยู่ช่องข้าง ๆ กะพริบสองที เขาเปิดประตูหลัง ก่อนพยักหน้าไปทางเฉียวอันอันกับซูเนี่ยน