เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 18: โรงภาพยนตร์ส่วนตัว
ตอนออกจากศูนย์การเงินนานาชาติ กู้เทียนเจ๋อมือเปล่าทั้งสองข้าง เสื้อผ้า รองเท้า และกระเป๋าทั้งหมดถูกทางร้านแยกใส่กล่องของขวัญ แล้วให้พนักงานกับรถของทางร้านจัดส่งไปยังหอพักหญิงของมหาวิทยาลัยนครมาร
เฉียวอันอันก้มมองเสื้อผ้าชุดใหม่บนตัว นิ้วมือค่อยๆ ลูบปลายแขนเสื้อไหมเบาๆ
ซูเนี่ยนสวมรองเท้าส้นเข็มหัวแหลมสีดำคู่ใหม่ เดินอยู่ข้างๆ ด้วยฝีเท้าฉับไวเหมือนเดิม
“ต่อไปไปดูหนังกัน” กู้เทียนเจ๋อพูด
“ดูหนังเหรอ?” ซูเนี่ยนหยุดเดิน “ไปโรงหนังไหน?”
“โรงภาพยนตร์ส่วนตัว อยู่ข้างหน้าไม่ไกล เดินไปสิบนาทีก็ถึง”
สีหน้าของซูเนี่ยนระแวดระวังขึ้นมาทันที โรงภาพยนตร์ส่วนตัว ห้องส่วนตัว พื้นที่มิดชิด แสงไฟสลัว และมีผู้ชายแค่เขาคนเดียวกับผู้หญิงสองคนอย่างพวกเธอ
คำสำคัญเหล่านี้ร้อยเรียงกันเป็นสัญญาณเตือนภัยครบชุดในหัวของเธอ
“ไม่ได้” ซูเนี่ยนคว้าข้อมือเฉียวอันอันไว้ “สถานที่แบบโรงภาพยนตร์ส่วนตัวไปไม่ได้”