บทที่ 158 เป็นเด็กที่เด็ดขาด

บทที่ 158 เป็นเด็กที่เด็ดขาด

ฉีโหย่วหรงยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีเหตุผล

หึ เขารายตามองเย่ซินเหยียนแวบหนึ่ง สตรีที่ถูกบ้านสามีหย่าร้าง จะมีปัญญาแค่ไหนกันเชียว รอจนนางทำงานของคนอื่นพัง แล้วถูกคนเขาเอาเรื่อง ถึงตอนนั้นมาดูกันว่านางยังจะหยิ่งยโสโอหังแบบนี้อยู่อีกหรือไม่

เพียงแต่ว่า... เรื่องเฉพาะหน้าตอนนี้ ก็จะละเลยไม่ได้เช่นกัน มิเช่นนั้นก็ขาดทุนแย่

ฉีโหย่วหรงเอามือกดจานใส่ไก่ทอดกรอบตรงหน้าไว้ ขวางมือของแม่นมจินที่กำลังจะเก็บจาน แล้วพูดอย่างหน้าไม่อายว่า "เอากระดาษน้ำมันมาสองแผ่น ห่อเจ้านี่ แล้วก็เจ้านั่น เจ้านั่น..."

ฉีโหย่วหรงชี้ไปที่หมูสันในผัดลื่นกับหมูผัดเห็ด "ห่อให้ข้าทั้งหมดนี่แหละ ข้าจะเอากลับไปด้วย เจ้ารู้นะ ว่าบ้านเจ้าเป็นคนเชิญข้ามากินข้าว จะให้ข้ากินไม่อิ่ม แถมยังได้ชื่อว่ามากินข้าวเฉยๆ ไม่ได้หรอก"