กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 157 ดื่มสุราหมดจอก
ระหว่างที่พูด สีหน้าของฉีโหย่วเหนียนก็ยิ่งหม่นหมองลง เขาจากบ้านไปตั้งแต่ยังหนุ่ม รอนแรมอยู่ข้างนอกมานานหลายปี ถือว่าผ่านร้อนผ่านหนาวมาไม่น้อย เดิมทีคิดว่าเมื่อกลับมาถึงบ้านเกิด มีพี่ใหญ่และน้องสามที่เป็นสายเลือดเดียวกันแล้ว จะได้ใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสงบสุขท่ามกลางสายใยครอบครัว ใครจะรู้ว่าเรื่องในบ้านนั้นหาคนผิดคนถูกได้ยากที่สุด บัดนี้ แม้แต่พี่ใหญ่ที่คอยดูแลเขามาตลอดยังตั้งคำถามกับการกระทำของเขา
ช่างเถอะ งั้นก็ไม่ต้องพูดถึงถูกผิดแล้ว