บทที่ 30 เด็กไร้แม่

บทที่ 30 เด็กไร้แม่

แม่นมจินปัดป่ายไปสองครั้ง แต่ก็หยุดคำซักไซ้ของนางหานไม่ได้

เย่ซินเหยียนเห็นท่าไม่ดี หากไม่ให้คำตอบที่ชัดเจนคงไม่จบง่ายๆ แน่ จึงรับช่วงพูดต่อ "ท่านอาสะใภ้รอง เต้าหู้ข้าวนี้เป็นแค่ของกินเล่นที่ไม่ค่อยมีราคาหรอกเจ้าค่ะ พวกเราแค่บังเอิญทำออกมาได้ แล้วกะจะใช้มันหาเงินประทังชีวิต ต่อไปนี่ก็คืออาชีพหาเลี้ยงปากท้องของพวกเราแล้ว ครอบครัวสามคนของเราต่างก็พึ่งพาสิ่งนี้เพื่อความอยู่รอดนะเจ้าคะ"

แม้เย่ซินเหยียนจะไม่ได้กล่าวปฏิเสธออกไปตรงๆ แต่ก็พูดชัดเจนแล้วว่าครอบครัวนางจะไม่บอกวิธีทำเต้าหู้ข้าวให้ใครรู้