บทที่ 29 มาอีกแล้ว

บทที่ 29 มาอีกแล้ว

แม้ว่าของกินที่เย่ซินเหยียนเอามาให้จะเป็นของแปลกใหม่ และดูน่ากินมาก แต่นางหวังมองปราดเดียวก็รู้ว่าของสิ่งนี้ไม่มีน้ำมันเนื้อสัตว์เจือปนเลย ไม่ใช่ของดีมีราคาอะไร

ดังนั้นตอนที่นางหานยกชามน้ำแกงขึ้นโต๊ะอาหาร สีหน้าของนางหวังจึงยังคงเรียบเฉย "เย่จื่อกับปู่ของเจ้ามีน้ำใจแล้ว ฝากขอบใจปู่ของเจ้าแทนปู่ใหญ่ของเจ้าด้วยล่ะ"

ส่วนฉีโหย่วกุ้ยนั้นกลับกระตือรือร้นที่จะชวนให้เย่ซินเหยียนอยู่กินข้าวด้วย "เย่จื่ออยู่กินข้าวที่บ้านปู่ใหญ่สิ วันนี้กับข้าวบ้านปู่ใหญ่ก็ดีไม่เลว มีหมั่นโถวกับแกงจืด กินให้อิ่มได้เลย พอดีเลย พวกเราจะได้ลองชิมของกินแปลกใหม่ของเจ้าด้วยกัน ของกินนี่มองดูก็น่าเจริญอาหารแล้ว"

นางหวังบ่นเขา "ดูตาเฒ่านี่สิ น้องรองคงกำลังรอเย่จื่อกลับไปกินข้าวด้วยอยู่นะ จะให้อยู่กินด้วยโดยไม่บอกกล่าวสักคำ ไม่ใช่จะทำให้น้องรองเป็นห่วงหรือไง?"