ตอนที่ 47 โทรศัพท์ของฮั่วจินเหยี่ยน

เดิมทีเขาก็มีใจให้เธออยู่แล้ว ตอนนี้ยังเป็นสามีภรรยากันอีก ในฐานะผู้การฮั่วที่มีโลหิตปราณพลุ่งพล่านและมีเรี่ยวแรงล้นเหลือ การมองดูคนรักที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้วไม่หวั่นไหว นั่นคงป่วยไข้จริง ๆ แล้ว

ในขณะที่เขากำลังจะสัมผัสความนุ่มละมุนที่ปรากฏในความฝันอยู่หลายต่อหลายครั้ง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

“รายงานผู้การ ท่านมีสายเข้าครับ” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตะโกนเสียงดังอยู่ด้านนอก

เจียงถังจือเกลี้ยกล่อมตัวเองในใจแล้วว่าจะมอบจูบแรกให้ฮั่วจินเฉิน พอได้ยินเสียงข้างนอก เธอก็หลุดขำออกมา ไม่รู้ว่าเสียดายหรือโล่งอกกันแน่

เธอมองผู้การฮั่วที่ขมวดคิ้วแน่นและมีแววไม่สบอารมณ์พาดผ่านแววตาแล้วเอ่ยเสียงเบา “รีบไปเถอะ พอกลับมาพวกเราก็ออกเดินทางกัน”

ฮั่วจินเฉินหันหน้าไปสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลังสะกดกลั้นอารมณ์ในใจลงได้ เขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “รอฉันนะ”