ตอนที่ 46 ไม่ต้องตกใจ ผู้การฮั่วจะรับผิดชอบให้

เวลาบ่ายสองโมง พวกเธอก็กลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหาร

ขณะที่ใกล้จะถึงประตูใหญ่ เจียงถังจือก็มองเห็นฮั่วจินเฉินอยู่แต่ไกล ดูท่าทางแล้วเขาน่าจะกำลังรอเธออยู่

เฉินอวิ๋นกับหวงเสี่ยวหลิงพอเห็นฮั่วจินเฉิน ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงต้องหยอกล้อเจียงถังจือสักหน่อย ทว่าในยามนี้ เฉินอวิ๋นกลับออกแรงถีบลูกบันไดอย่างแรง รีบปั่นจักรยานไปตรงหน้าฮั่วจินเฉินอย่างรวดเร็ว

เธอหยุดรถจักรยาน แล้วเอ่ยกับฮั่วจินเฉินด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ผู้การฮั่ว ฉันมีเรื่องจะบอกคุณ”

ฮั่วจินเฉินมองไปยังเจียงถังจือที่ปั่นรถเข้ามาหาก่อนเป็นอันดับแรก เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คว้าแฮนด์รถจักรยานของเจียงถังจือไว้ ช่วยให้เธอหยุดรถได้อย่างมั่นคง กวาดสายตามองสำรวจสภาพของเธอ พอเห็นว่าเธอไม่มีปัญหาอะไรกันแล้ว จึงค่อยหันไปมองเฉินอวิ๋น

“คุณพูดมาได้เลย”