กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเฟิงหน้าตาขาวสะอาดสะอ้าน ยิ้มทีก็มีลักยิ้มเล็ก ๆ สองข้าง ดูไม่มีพิษมีภัยเลยแม้แต่น้อย
ยามที่เขาคุยกับเจียงถังจือก็ไม่ได้อยากจะหูแดงเลยจริง ๆ เป็นเพราะเธอสวยสะกดสายตาเกินไป เพียงแค่สบตากัน หัวใจของเขาก็อดสั่นไหวไม่ได้แล้ว
เจียงถังจือกลับยื่นมือออกไปจับทักทายกับเขาอย่างเปิดเผยเป็นธรรมชาติ “สวัสดี เรียกฉันว่าเจียงถังจือก็พอ”
พูดจบก็ปล่อยมือ แล้วหันไปพูดกับศาสตราจารย์หลินว่า “เช่นนั้นก็ขอบคุณสำหรับคำอวยพรของศาสตราจารย์หลินนะคะ”
ฮั่วจินเฉินกุมมือเธอไว้ แล้วเอ่ยกับศาสตราจารย์หลินรวมถึงหลินเฟิงด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ขอบคุณศาสตราจารย์หลินที่คิดเผื่อภรรยาของผม
แต่หน้าที่ปกป้องเธอย่อมต้องเป็นผมผู้เป็นสามีทำเอง ไม่รบกวนเพื่อนนักศึกษาหลินเฟิงหรอก”