บทที่ 179 ตำหนักราตรีนิรันดร์ เทียนอี!

บทที่ 179 "ตำหนักราตรีนิรันดร์ เทียนอี!"

เฉินฝานยืนตระหง่านอยู่บนแนวป้องกันเจียงเป่ย สายตาจับจ้องไปยังแนวชายฝั่งเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา บัดนี้มีอสูรพิศวงจำนวนมหาศาลหลั่งไหลขึ้นมาจากผืนน้ำทะเล ปกคลุมแนวชายฝั่งจนมืดฟ้ามัวดิน กำลังมุ่งหน้าเข้าสู่แนวป้องกันเจียงเป่ย

แม้ความเร็วจะไม่เร็วนัก

แต่ความรู้สึกกดดันที่แผ่ซ่านออกมานั้น แทบจะทำให้หายใจไม่ออก

ต่อให้เขารู้ดีว่าแนวป้องกันเจียงเป่ยของตนไม่มีทางถูกตีแตกอย่างแน่นอน แต่เมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะต้องกลั้นหายใจ ด้านหนึ่งคือความตื่นตะลึง อีกด้านหนึ่งก็คือ... กลิ่นมันเหม็นโฉ่จนทนไม่ไหวจริงๆ

กลิ่นเหม็นเน่าที่แทบจะจับตัวเป็นก้อน พุ่งตรงเข้าสู่โสตประสาท

จังหวะนั้นเอง—

สายฟ้าแลบแปลบปลาบแหวกท้องฟ้า คลื่นยักษ์ซัดสาดเข้ากระทบชายฝั่งอย่างแรง

และเมื่อสายฟ้าจางหาย เกลียวคลื่นซัดกลับ

จำนวนคลื่นอสูรพิศวงบนชายฝั่งก็ทวีคูณขึ้นหลายเท่าตัวในพริบตา