บทที่ 178 ท่านเจ้าเขตแดนเฉินแห่งเจียงเป่ย

บทที่ 178 "ท่านเจ้าเขตแดนเฉินแห่งเจียงเป่ย"

ช่วงเวลาที่ราบรื่น มักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับดอกบัวหิมะที่บานเพียงชั่วข้ามคืน

เมื่อสายฝนที่ห่างหายไปนาน ตกกระทบลงบนแนวป้องกันเจียงเป่ย นั่นหมายความว่า ฤดูฝนของปีนี้ได้มาถึงแล้ว

และนี่ก็อาจจะเป็น...

ฤดูฝนที่ปลอดภัยที่สุดครั้งสุดท้ายที่เขตแดนฝานแห่งเจียงเป่ยจะได้เผชิญ

เวลาล่วงเลยมาถึง ปลายเดือนตุลาคม ปี 381 ตามปฏิทินราตรีนิรันดร์

เฉินฝานยืนตระหง่านอยู่บนกำแพงเมืองของแนวป้องกันเจียงเป่ย สายตาทอดผ่านทุ่งร้างเจียงเป่ยไปยังท้องฟ้าที่เริ่มมืดมิดลงทุกขณะ ความเย็นจากสายฝนทำให้เขารู้สึกตื่นตัวเป็นพิเศษ เมื่อความมืดมิดยามค่ำคืนมาเยือน ฤดูฝนของปีนี้ก็จะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

แนวป้องกันเจียงเป่ยยังคงโอบล้อมเขตแดนฝานและเมืองเจียงเป่ยไว้เช่นเคย

นี่คือฤดูฝนธรรมดาครั้งสุดท้ายที่เขตแดนฝานจะได้สัมผัส

เพราะในฤดูฝนปีหน้า