บทที่ 177 “น่าสนใจดีนะ”

บทที่ 177 “น่าสนใจดีนะ”

ดึกมากแล้ว

เฉินฝานกลับมาถึงเขตแดนฝาน นั่งอยู่บนกำแพงเมืองของถ้ำหมายเลขหนึ่ง แหงนหน้ามองความมืดมิดที่ปกคลุมอยู่เบื้องบนราวกับม่านฟ้า เหม่อลอยไปชั่วขณะ ตอนนี้เป็นเดือนมีนาคมกว่าๆ แล้ว พอผ่านฤดูฝนในปีนี้ไป ปีหน้าคลื่นอสูรพิศวงก็จะบุกขึ้นฝั่งเจียงเป่ยแล้ว

ไม่ได้ทำอะไรเลย

เอาแต่นั่งเหม่ออยู่แบบนี้แหละ

ชีวิตคนเราไม่จำเป็นต้องวุ่นวายอยู่ตลอดเวลา นอกจากการก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างหนักแล้ว การเงยหน้ามองดูเส้นทางก็สำคัญไม่แพ้กัน ดวงดาวจะคอยนำทางให้เจ้าก้าวเดินต่อไป แม้ว่าเขาจะไม่ได้เห็นดวงดาวมานานมากแล้วก็ตาม

ราตรีนิรันดร์บ้าบอนี่ แค่ดาวสักดวงยังมองไม่เห็นเลย

ผ่านไปเนิ่นนาน

ลมหนาวพัดโชยมา เฉินฝานถอนหายใจยาว ส่ายหน้าหัวเราะออกมา ลุกขึ้นจากกำแพงเมืองเดินกลับไปที่บ้านไม้ เตรียมตัวเข้านอน หลังจากนี้ก็ไม่มีอะไรให้เขาต้องเป็นห่วงแล้ว

เขาเพียงแค่ต้องรอคอยอย่างอดทน ให้โครงการ “ประกายไฟลามทุ่ง” ทางฝั่งนั้นเสร็จสิ้นเท่านั้น