เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 176 ขอขโมยไฟหน่อยนะ ไม่ว่ากันใช่ไหม?
หลังจากส่งผู้เฒ่าเจ็ดกลับไปแล้ว เฉินฝานก็เดินขึ้นมาบนกำแพงเมืองของแนวป้องกันเจียงเป่ยเพียงลำพัง ยืนอยู่บนกำแพงเมืองทอดสายตามองไปที่ทะเล ลมทะเลพัดปะทะใบหน้า กลิ่นคาวที่มากับลมทะเลทำให้เขารู้สึกตื่นตัวขึ้นไม่น้อย
อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว
ฤดูฝนผ่านพ้นไปแล้ว ก้าวเข้าสู่ปีใหม่
หยุดนิ่งไปครู่ใหญ่ เขาก็ขยับความคิด ท่อทองแดงที่ประกอบขึ้นจากเส้นแสงสีขาวก็ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน ในพริบตาที่มันก่อตัวเป็นรูปร่างก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน เขาตาไวมือไว คว้ามันไว้ทัน แล้วชูขึ้นสูงกลางอากาศ
เปลี่ยนมันให้กลายเป็นสถานะ “ภาพลวงตา”
“ท่อทองแดง” ในสถานะภาพลวงตา ลอยคว้างอยู่กลางอากาศอย่างมั่นคง
เฉินฝานครุ่นคิด พลางยื่นมือทะลุผ่านท่อทองแดงในสถานะภาพลวงตากลับไปกลับมา ราวกับว่ามันอยู่คนละมิติกัน ไม่สามารถสัมผัสได้เลยแม้แต่น้อย ท่อทองแดงในสภาพนี้ไม่มีความสามารถในการรับน้ำหนักใดๆ ทั้งสิ้น
เรียกได้ว่า
การโจมตีใดๆ ก็ไม่สามารถทำอันตรายท่อทองแดงเส้นนี้ได้เลย