กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Noodle นักแปลน้อย
บทที่ 174 “ข้าน้อยเฉินฝาน มาจากเขตแดนฝานแห่งเจียงเป่ย”
เจ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์สังหารเซียน นิ่งเงียบด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก ไม่พูดอะไรอยู่นาน
ส่วนผู้อาวุโสใหญ่ก็รีบเปลี่ยนเรื่องอย่างรู้จังหวะ และเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า
“ท่านเจ้าดินแดน”
“ท่านพอจะรู้ไหมว่า ท่านผู้นั้นเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงสามารถใช้กลิ่นอายเพียงเล็กน้อยที่ทิ้งไว้ สะกดคลื่นอสูรพิศวงใต้ทะเลที่เจียงเป่ยเอาไว้ได้นานเกือบ 200 ปี ถ้าข้าจำไม่ผิด ท่านผู้นั้นจากไปเกือบ 200 ปีแล้วใช่ไหมขอรับ?”
คลื่นอสูรพิศวงใต้ทะเล กับคลื่นอสูรพิศวงบนบก ไม่ใช่อะไรที่จะเอามาเปรียบเทียบกันได้เลย
ถ้าพูดถึงแค่ขนาด
ก็ราวกับเอาดวงอาทิตย์ไปเปรียบกับดวงจันทร์แล้ว
การที่คลื่นอสูรพิศวงอันมืดฟ้ามัวดิน ถูกสะกดไว้ใต้ทะเลด้วยกลิ่นอายเพียงเล็กน้อยนานเกือบ 200 ปี แสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของท่านผู้นั้นน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้
“ไม่รู้แน่ชัดหรอก”