บทที่ 3 สะสมเสบียงให้พร้อม ค่อยตั้งตนเป็นใหญ่!

บทที่ 3: สะสมเสบียงให้พร้อม ค่อยตั้งตนเป็นใหญ่!

แต่ทว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนกลางวันของวันนี้ ทำให้เขารู้ได้อย่างชัดเจนว่า บริเวณนี้ไม่มีผู้คนสัญจรไปมามากนัก!

เขาไม่สามารถหาหินพิศวงได้มากนักจากการเก็บค่าที่พัก หากต้องการที่จะมีชีวิตรอดให้ได้นานพอ จำเป็นต้องสังหารอสูรพิศวงเพื่อแย่งชิง [หินพิศวง] มาให้ได้

จะมัวแต่นั่งกินนอนกินใช้บุญเก่าไม่ได้

เขาต้องการแหล่งรายได้ที่มั่นคง!

วินาทีต่อมา——

เขาล้วงแขนเข้าไปในเปลวไฟอันร้อนระอุของ [เพลิงพิศวง] ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดคือ ผิวหนังและเสื้อผ้าของเขากลับไม่ได้รับความเสียหายเลยแม้แต่น้อย เขาหยิบหินพิศวงที่สมบูรณ์ออกมาจากกองไฟหนึ่งก้อน นำมากำไว้ด้วยกันกับหินพิศวงที่เพิ่งได้รับมาในฝ่ามือ แล้วค่อยๆ หลับตาลง

ทันใดนั้น!