บทที่ 2 ลอร์ดราตรีนิรันดร์!

บทที่ 2: ลอร์ดราตรีนิรันดร์!

หลังจากที่ลิงเป๋ออกจากบ้านไม้ไป เฉินฝานก็ลุกขึ้นเริ่มสำรวจดูว่าภายในบ้านมีข้าวของอะไรบ้าง

เขาให้ลิงเป๋ออกไปเรียกลูกค้าด้วยความรู้สึกที่หวังพึ่งโชคช่วย อันที่จริงในใจของเขาก็รู้ดีว่าทำเช่นนี้ไม่มีประโยชน์เลย ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว ผู้คนที่สัญจรไปมาบนทุ่งร้างในบริเวณใกล้เคียงน่าจะหาจุดพักได้แล้ว

จุดพักแห่งนี้อุตส่าห์คงอยู่มาได้นานถึงเพียงนี้

บางทีอาจจะมีหินพิศวงที่หัวหน้าจุดพักคนก่อนทิ้งหลงเหลือเอาไว้ เพียงแต่เขาค้นดูทั่วทั้งบ้านไม้จนแทบจะพลิกแผ่นดิน ก็ไม่พบหินพิศวงตกหล่นอยู่เลยแม้แต่ก้อนเดียว

ภายในบ้านไม้ซอมซ่ออย่างยิ่ง

เตียงไม้หนึ่งหลัง

เสบียงแห้งและน้ำที่เพียงพอให้คนสองคนกินได้สามสี่วัน โต๊ะหนึ่งตัว เก้าอี้หนึ่งตัว นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีสิ่งใดอีกเลย

หมดสิ้นหนทางอย่างแท้จริง