เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มืดมิด
ทุกสิ่งล้วนมืดมิด
การหลับใหลทั้งที่ตื่นขึ้นมาไม่ได้ช่างแปลกประหลาด เพราะทันทีที่เธอลืมตา เธอก็จะรู้สึกได้ว่าคิระกำลังต่อสู้กับเธอ
ทั้งสองต่อสู้ดิ้นรนกันอยู่พักหนึ่ง แต่ท้ายที่สุดก็ลงเอยในสภาพเช่นนี้ ไม่มีใครควบคุมร่างกายได้ ร่างของพวกเธอนอนนิ่งไม่ไหวติง
เธอยังคงสัมผัสได้ถึงเจตจำนงของคิระ อีกฝ่ายกำลังรอ คาดหวังให้นิเสะยอมถอยเมื่อไรก็ได้
แต่เห็นทีอีกฝ่ายคงต้องผิดหวังอย่างหนัก
ทันใดนั้นสายตาของเธอก็กลับคืนมา เธอพบว่าตัวเองอยู่ในคาเฟ่สีม่วงแห่งหนึ่ง และมีเด็กสาวแปลกหน้าจ้องมองเธออยู่
“ยินดีต้อนรับสู่ห้องกำมะหยี่” ลาเวนซ่ากล่าวพลางค้อมศีรษะเล็กน้อยและส่งยิ้มปลอบโยนให้พวกเธอ
“หา?” นิเสะก้มมองตัวเองแล้วขยับร่างกายไปมา เมื่อพบว่าตอนนี้ทำได้อย่างไม่มีปัญหา “นี่มันอะไรกัน—”
“เกิดอะไรขึ้น!?”