เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาละ คิโอคุ พร้อมหรือยัง” เร็นถาม ตอนนี้เขาพาคิโอคุมาที่ห้องทำงานของตัวเอง
“พร้อมแล้ว” คิโอคุพยักหน้าก่อนจะหลับตาลง
เร็นถอนหายใจ หวังว่าครั้งนี้จะไปได้ดีกว่าเมื่อวาน
“น่าสนใจ” คิโอคุพูดขณะก้าวเข้ามาในห้องกำมะหยี่ พลางเริ่มมองไปรอบ ๆ ทันที “ที่นี่อบอุ่นน่านั่งมาก บางทีบ้านเราน่าจะมีอะไรแบบนี้บ้าง”
“หืม คิดจะลอกเลียนแบบฉันสินะ” เร็นถามหยอก
“อืม ฉันว่าเราไม่ต้องห่วงว่าเธอจะมาแย่งลูกค้าเราหรอก ยังไงคาเฟ่ของเราก็มีจุดประสงค์เฉพาะตัวอยู่แล้ว” ลาเวนซาพูดด้วยน้ำเสียงขบขัน ก่อนจะหยิบนมแก้วหนึ่งออกมา “นี่ รับไป ดื่มแล้วจะได้สงบใจ”
คิโอคุดมกลิ่นจากแก้ว ก่อนรอยยิ้มจะค่อย ๆ แผ่บนใบหน้า “โอ้โห นมอัลมอนด์ ของโปรดฉันเลย”
เธอรีบดื่มนมอย่างเอร็ดอร่อย ซดจนหมดแก้ว
“ขอบคุณมาก” คิโอคุพูดพร้อมค้อมตัวแบบนักบิน
“ด้วยความยินดี” ลาเวนซาตอบ