เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พร้อมหรือยัง ยอนดะ” เร็นถามขณะทั้งสองนั่งอยู่ในห้องทำงานของเขา
“พร้อมมาก ดร.อากิระ” ยอนดะตอบขณะเอนตัวลงนอน “ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่าวังแบบไหนจะก่อตัวขึ้นในจิตใจของฉัน บอกตามตรงว่าฉันตื่นเต้นจนแทบอดใจไม่ไหวแล้ว”
“ดีมาก” เร็นเอนตัวลงนอน “เริ่มกันเลย”
ยอนดะกับเร็นปรากฏตัวขึ้นที่เคาน์เตอร์ของคาเฟ่ห้องกำมะหยี่
“โอ้โห ช่างน่ารักอะไรอย่างนี้ เจ้า—” ยอนดะชะงักเมื่อรู้ว่าคำพูดกำลังหลุดออกจากปากของเธอ ไม่ใช่จากความคิด “ฉะ-ฉะ-ฉัน…กำลังพูดอยู่”
“ถูกต้อง ที่นี่ดำรงอยู่ในจิตใจของคนเรา เมื่อมาอยู่ที่นี่ เราจึงสื่อสารกันด้วยจิตใจอยู่แล้ว” ลาเวนซาอธิบาย “ดังนั้นอัตลักษณ์ของคุณอาจทำงานได้ไม่ดีนักที่นี่ เนื่องจากถูกรบกวน”
“ฉะ…ฉันเข้าใจแล้ว” ยอนดะใช้เวลาครู่หนึ่งรวบรวมสติ “ขอโทษที เมื่อครู่ฉันตั้งตัวไม่ทัน เราไปต่อกันเถอะ”
“แน่นอน รอสักครู่” ลาเวนซากล่าว พลางเอื้อมมือลงไปใต้เคาน์เตอร์และหยิบถ้วยของเหลวสีม่วงอมแดงออกมา “นี่ของคุณ”
ยอนดะรับถ้วยมาแล้วมองด้วยสีหน้าสับสน เธอยกขึ้นดม “นี่คือน้ำองุ่นหรือ”
“ใช่ ของโปรดของคุณไม่ใช่หรือ” ลาเวนซาถาม