เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ห้องนี้ใหญ่จังเลย!” ฝูไห่เอ่ยขึ้นด้วยความทึ่งขณะมองดูห้องใหม่ที่เขาต้องแชร์ร่วมกับฝู
“ก็นะ มันเป็นห้องสำหรับสองคนนี่หว่า” ฝูอธิบายพลางขนของชิ้นสุดท้ายเข้ามาในห้อง “ฉันบอกนายแล้วใช่ไหมว่าเขารวยสุด ๆ เลย? ช่างเถอะ ตอนนี้นายอยากทำอะไรล่ะ? สระว่ายน้ำไหม?”
ฝูไห่ส่ายหัวรัว ๆ “ไม่เอา! ฉันว่ายน้ำไม่เป็น!”
“ก็หัดสิ?” ฝูเสนอแนะ
“แต่ถ้าเกิดฉันจมน้ำตายตอนกำลังหัดล่ะ!” ฝูไห่กลืนน้ำลายเอื๊อก
“ฉันไม่ปล่อยให้นายจมน้ำหรอกน่า อีกอย่างฉันคิดว่านายจมน้ำไม่ตายด้วยซ้ำ” ฝูกล่าว “พลังฟื้นฟูของนายน่าจะหยุดมันได้ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดขึ้นตั้งแต่แรกหรอก”
ฝูไห่ยังคงส่ายหัว “ไม่เอา ๆ! น่ากลัวเกินไป!”
ฝูถอนหายใจ “ก็ได้ ถ้างั้นเราไปเล่นกีฬาข้างนอกกันดีไหม”
“ฉันยังไม่มีครีมกันแดดเลยนะ” ฝูไห่บอก
“นายจะเอาครีมกันแดดไปทำไม? แดดมันไม่ได้ร้อนขนาดนั้นสักหน่อย” ฝูชี้ให้เห็น