เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลับมาที่โกดังสินค้า เหล่าว่าที่โจรสลัดแห่งนภากำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาตัวใหญ่โดยมีโทรทัศน์เปิดทิ้งไว้
คาซ่ากำลังหลับใหลอย่างรวดเร็วอยู่บนโซฟา
ซูรูยืนพิงกำแพงใกล้ ๆ อย่างสงบนิ่ง
ซึบุ โยคุ และคารากิ กำลังพักผ่อนบนโซฟาโดยมีขวดไวน์คนละขวดและขวดเปล่าอีกสองสามโหลวางอยู่รอบตัว ในขณะที่โรโรนัั่งอยู่ห่างออกไปเล็กน้อยโดยไม่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เลยแม้แต่น้อย
และไป๋ก็แยกตัวออกไปด้านข้างเพื่อวาดภาพ
"เฮ้อ ไม่มีอะไรน่าดูเลย" คารากิพึมพำก่อนจะปิดโทรทัศน์ "เอาล่ะ ฉันว่าเราควรทำความรู้จักกันไว้หน่อยถ้าเราจะเป็นนักเลงสลัดอากาศด้วยกัน"
"อ้อ ฉันไม่มีเรื่องราวอะไรให้เล่าหรอก" ซึบุยักไหล่ "เคยทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่พักหนึ่ง แล้วมีไอ้สารเลวที่ไหนไม่รู้โผล่มาแทนที่ฉัน เพียงเพราะมันมีอัตลักษณ์ที่ดีกว่า! ทั้งที่เราไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้อัตลักษณ์ด้วยซ้ำ แต่ยังไงมันก็ยังเหนือกว่าประสบการณ์หลายปีของฉันอยู่ดี! ไอ้พวกเหยียดชนชั้นพวกนี้! แล้วพอฉันพยายามเรียกร้องสิทธิ์อย่างถูกต้อง ไอ้สารเลวนั่นก็ขึ้นบัญชีดำฉัน!"
"เสียใจด้วยนะ" ซูรูพูด "ถ้าคุณอยาก บอกชื่อพวกเขามา แล้วฉันจะทำให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่มีวันเดินได้อีกเลย"
"คงจะดีที่สุดถ้าไม่ทำแบบนั้น เราต้องทำตัวให้เงียบเชียบเข้าไว้นะ ลืมไปแล้วเหรอ" โยคุเตือนขณะที่ยกไวน์ดื่มอีกอึก
"เอาล่ะ งั้นแม่สาวคนสวย ต้นกำเนิดของคุณเป็นยังไง" ซึบถาม "อะไรที่นำพาผู้หญิงสวย ๆ แบบคุณมาสู่เส้นทางชีวิตอาชญากร"