เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในโกดังร้างอันมืดมิด บรรดาคนที่กิซะไปทาบทามและติดต่อไว้ต่างมารวมตัวกัน พวกเขาพบโต๊ะกลมขนาดใหญ่ที่มีเก้าอี้เก้าตัวตั้งรออยู่ โดยมีคาซ่านั่งกอดอกอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่งก่อนแล้ว
“ฉันเดาว่าเจ้าหนูนั่นคงลากพวกเธอทุกคนเข้ามาเอี่ยวด้วยเหมือนกันสินะ” คารากิเอ่ยถามพลางรีบนั่งลงประจำที่ “เขาบอกพวกเธอไหมว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับอะไร”
“ไม่เลย พวกเราก็มืดแปดด้านไม่ต่างจากเธอนั่นแหละที่รัก” โยคุถอนหายใจพลางนั่งลงบนเก้าอี้ของตนเช่นกัน
“แต่เขาก็ยื่นข้อเสนอที่เย้ายวนใจไม่เบา คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้จริง ๆ คงต้องยิ่งใหญ่เอาเรื่องเลยล่ะ” สึบุเอ่ยขึ้นขณะที่ทุกคนเริ่มนั่งประจำที่ของตน ยกเว้นซุรุที่ยังคงยืนอยู่ข้างเก้าอี้
“ตราบใดที่พวกเขายังรักษาสัญญาได้ ฉันก็ไม่สนหรอกว่าจะเป็นใคร” เป่ยยอมรับออกมาอย่างไม่ยี่หระ
“ถ้าอย่างนั้น คุณคงดีใจที่ได้รู้ว่า พวกเราทำได้อย่างที่สัญญาจริง ๆ” เสียงของอิซึคุดังขึ้นมาจากความว่างเปล่า
ทันใดนั้น อิซึคุก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเก้าอี้ของเขา เผยร่างให้ทุกคนเห็นอย่างชัดเจนโดยสวมฮู้ดคลุมศีรษะและซ่อนใบหน้าเอาไว้
เนซึปรากฏตัวตามหลังเขามา “สวัสดีทุกคน ฉันดีใจมากที่พวกคุณตกลงมาพบกับพวกเรา ฉันรู้อยู่แล้วว่ากิซะต้องสื่อสารเจตนารมณ์ของพวกเราได้อย่างไม่ตกหล่นแน่”
“เนซึ กับมิโดริยะ อิซึคุอย่างนั้นเหรอ ช่างน่าสนใจจริง ๆ” โรโร่วเอ่ย “ฉันต้องบอกเลยนะว่า ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนที่หาเลี้ยงชีพด้วยการดูแลเด็ก ๆ จะมีเบื้องหลังที่ลึกลับซับซ้อนขนาดนี้”