เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไซ บูระ อดีตฮีโร่มืออาชีพที่ผันตัวมาเป็นยาม กำลังยัดอาหารปริมาณมหาศาลลงท้องอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่งในโรงอาหาร
ตอนนี้เธอกำลังแทะซี่โครงอยู่ แต่ข้าง ๆ กันยังมีข้าวหน้าเนื้อเสียบไม้เนื้ออีกหลายไม้ ข้าวหนึ่งชาม และไก่ย่างทั้งตัว
แถมยังมีจานกองพะเนินวางล้อมรอบตัวเธออีกหลายกอง
“เฮ้ เธอเอาอาหารทั้งหมดนั่นไปไว้ที่ไหนกัน” คามินาริถามซาโตะ ทั้งสองนั่งอยู่โต๊ะถัดไปและกำลังมองไซด้วยความตกตะลึงระคนทึ่ง
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เห็นว่าผู้หญิงผมบลอนด์มีความสามารถในการกินได้ไม่รู้จบ” ซาโตะตอบ พลางเหลือบมองอามาอิที่นั่งอยู่โต๊ะเดียวกันและกำลังกินอาหารปริมาณพอ ๆ กันกับยามิ
“ฉันต้องจำเรื่องนี้ไว้แล้ว” คามินาริพูด พลางจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ
ระหว่างที่ทั้งสองกำลังคุยกัน โมโมะกับอีดะก็เดินเข้ามาในโรงอาหารและตรงเข้าไปหาไซ
“คุณบูระ โปรดยกโทษให้พวกเราที่รบกวนมื้ออาหาร แต่พวกเราอยากคุยกับคุณเรื่องบางอย่าง” อีดะบอกเธอเมื่อเดินเข้าไปถึง
“กรรรรร” ไซถอนหายใจด้วยความหงุดหงิด แม้ในปากจะยังมีเนื้อหมูเต็มคำ แต่ทุกคนก็ดูออกอย่างชัดเจน
เธอรู้อยู่แล้วว่านักเรียนห้อง 1-A จะต้องมาคุยกับเธอไม่ช้าก็เร็ว ซึ่งน่าจะเป็นเร็ว ๆ นี้ เพราะพวกเขาจะออกเดินทางในวันมะรืน แต่จำเป็นต้องมาคุยตอนเธอกำลังกินด้วยหรือ