เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“วันนี้ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะ อิซึคุ”โอชาโกะเอ่ย ขณะที่ทั้งสองเดินผ่านโถงทางเดินของบ้านลงไปยังชั้นหนึ่ง
“งั้นเหรอ ฉันก็คิดว่ามันสมเหตุสมผลดี”อิซึคุยอมรับพร้อมรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า “โซริออกจากโรงพยาบาลแล้ว ส่วนไซก็รวบรวมข้าวของของเธอเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองคนจะมาถึงวันนี้ ในที่สุดฉันก็มีคนคอยรักษาความปลอดภัยเพิ่มจากกริมม์กับพวกเธอแล้ว เอ่อ ไม่ได้หมายความว่าพวกเธอไม่ดีนะ”
“ไม่ถือสา หลังจากเห็นสิ่งที่โซริทำกับกริมม์แล้ว มันทำให้ฉันตระหนักว่าเรายังต้องพัฒนาอีกมากแค่ไหนกว่าจะเข้าใกล้ระดับนั้นได้”โอชาโกะก้มหน้าลง และรอยยิ้มของเธอก็ฝืดเฝื่อนขึ้นมาในทันใด
รอยยิ้มของอิซึคุเองก็จางลง เพราะเขารู้ดีว่าเธอกำลังรู้สึกอย่างไร ความรู้สึกว่าตัวเองไม่เอาไหน
เขายิ้มให้เธอ “สักวันเธอจะแข็งแกร่งกว่าเธอแน่นอน เพราะงั้นไม่ต้องกังวล เธอจะไปถึงจุดนั้นได้”
คำพูดนั้นทำให้โอชาโกะรู้สึกดีขึ้นชั่วขณะ เธอยิ้มตอบเขาก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ถ้าอย่างนั้นนายก็จะกลายเป็นฮีโร่อันดับหนึ่ง เพราะนายจะทำเรื่องพวกนั้นได้รวดเร็วและยอดเยี่ยมกว่าทุกคน