กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 ข้าจะแต่งงานกับเจ้า
แววตาของเฟิ่งจิ่วว่างเปล่าราวกับไม่ได้ยินคำพูดของนาง ปลายนิ้วรวบรวมเรี่ยวแรงที่เพิ่งฟื้นคืนมาเล็กน้อย ขบกรามแน่นหมายจะกัดลิ้นตนเอง
เซียวจี๋จี๋สายตาไวและมือไว รีบยื่นมือไปบีบคางนางไว้แน่น แรงบีบนั้นมั่นคงจนไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย:
“เลิกทำเถิด การกัดลิ้นไม่ทำให้คนตายได้หรอก อย่างมากก็แค่เจ็บปางตาย สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการพูดไม่ชัด เจ้าอยากตายจริง ๆ ก็ต้องแก้แค้นให้สำเร็จด้วยมือตนเองเสียก่อน การมาตายอย่างน่าสมเพชด้วยการกัดลิ้นเช่นนี้ กลับเป็นการปล่อยให้ไอ้สารเลวนั่นสบายไปเสียเปล่า”
“อย่าคิดสั้นเลย ความคิดที่อยากจะตายเมื่อครู่ของเจ้า ไม่ใช่เพราะรู้สึกว่าถูกสัตว์เดรัจฉานแตะต้องสองสามที จนเสียชื่อเสียงและไม่มีหน้าจะอยู่ต่อหรอกหรือ?”