ตอนที่ 0167

⬢⬢⬢

ตอนที่ 167 หยาดน้ำตาแห่งความโศกเศร้าอาดูร?

เมื่อกู้ซิงฉือพาองครักษ์เงาและทหารรักษาพระองค์มาถึง ค่ายโจรทั้งค่ายก็ปั่นป่วนวุ่นวายดั่งโจ๊กที่กำลังเดือด

ทั่วทุกหนแห่งเต็มไปด้วยเหล่าคนของหอเงาโลหิตที่กลิ้งเกลือกคร่ำครวญอยู่บนพื้น ผู้ที่ยังพอมีลมหายใจอยู่บ้าง แขนขาต่างบิดเบี้ยวไปในมุมที่แปลกประหลาด เศษกระดูกที่หักทิ่มแทงทะลุผิวหนังออกมามีให้เห็นไม่น้อย เสียงร้องไห้คร่ำครวญดังระงมไปทั่วครึ่งขุนเขา

บนขั้นบันไดหน้าโถงใหญ่ พญายมโลหิตนอนแผ่หลาประหนึ่งกองโคลนเน่า เบ้าตาโบ๋กลวง ข้อมือและช่วงล่างเต็มไปด้วยสะเก็ดเลือดสีดำแดง หายใจออกมากกว่าหายใจเข้า

ไม่ต้องเอ่ยถาม กู้ซิงฉือหลับตาก็เดาได้ทันที นอกจากนางผู้นั้นของเขาแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดที่มีความสามารถสูงส่งถึงเพียงนี้