ตอนที่ 0165

⬢⬢⬢

ตอนที่ 165 เฟิ่งจิ่วเอ่ยว่า “ฆ่าข้าเสีย”

เฟิ่งจิ่วถูกปลุกให้ตื่นด้วยความเจ็บปวดหน่วงที่หัวไหล่

กระดูกทั่วร่างราวกับแตกสลาย หน้าอกหนักอึ้งประหนึ่งมีภูเขาทับอยู่ การหายใจเข้าออกล้วนยากลำบาก

นางพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก สายตาพร่ามัวอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะโฟกัสได้ ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อหนังของพญายมโลหิตอยู่ใกล้แค่เอื้อม ร่างกายของมันทับอยู่บนร่างนาง ลมหายใจหอบหนักที่มีกลิ่นคาวเหม็นเน่าพุ่งเข้าปะทะใบหน้า

ความรู้สึกอัปยศอดสูมหาศาลพุ่งขึ้นสู่ศีรษะในทันที โลหิตทั่วร่างของนางเย็นเฉียบ

“ไสหัวไป!”

นางใช้แรงทั้งหมดที่มีเหวี่ยงหมัดออกไป ทว่ามือที่โดนผงอ่อนกระดูกกลับอ่อนปวกเปียกราวกับสำลี เมื่อกระทบตัวอีกฝ่ายกลับดูเหมือนการเกาให้คันเสียมากกว่า