กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348 หลินอันอัน ผมคิดถึงคุณมาก
ฉู่หมิงโจวก้มมองหลินอันอันอยู่เป็นระยะ แววตาเต็มไปด้วยความคิดถึงและความเอ็นดู
หลินอันอันพิงอยู่ข้างกายเขา สัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวเขา ลมหนาวดูเหมือนไม่ได้บาดผิวเหมือนเดิมอีกต่อไป
ระหว่างทาง ฉู่หมิงโจวรู้ว่าเธอเป็นห่วงเขา และยังห่วงพี่น้องร่วมชาติที่ประสบภัยในมณฑลอวี้ด้วย จึงเลือกเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้เธอฟังเสียงเบา หลินอันอันฟังอย่างตั้งใจและพยักหน้ารับเป็นระยะ
หลินอันอันเล่าเรื่องจิปาถะที่บ้านช่วงนี้ให้เขาฟังด้วย ทั้งสองพูดคุยหัวเราะกัน ราวกับอากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นอายหวานชื่น
ใกล้ถึงบ้านแล้ว กลิ่นหอมเข้มข้นก็ลอยมาแต่ไกล
“แม่รู้ว่าคุณจะกลับมา ดีใจมากเป็นพิเศษ เลยทำของพะโล้ไว้”