กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 349 เรื่องเร่งด่วน
ฉู่หมิงอวี่เกาะขอบชาม มองฉู่หมิงโจวตาเป็นประกาย “พี่ใหญ่ ออกไปปฏิบัติภารกิจคราวนี้ได้จัดการคนเลวบ้างไหม?”
ฉู่หมิงหลานใช้ศอกสะกิดน้องชายเบา ๆ “อย่าถามส่งเดชสิ คราวนี้พี่ไปช่วยผู้ประสบภัยมา เหนื่อยอยู่”
แต่ฉู่หมิงโจวกลับยิ้มแล้วลูบศีรษะฉู่หมิงอวี่ “อืม ได้จัดการคนเลว กวาดล้างคนเลวที่แฝงตัวอยู่ในประเทศเราออกไปได้ตั้งหลายคน”
ฉู่หมิงหลาน “พี่เก่งจัง ช่วยคนแล้วยังไล่คนเลวไปได้ด้วย”
เกาเฉิง “ใช่ พี่หมิงโจวเก่งที่สุด เก่งกว่าพ่อหนุ่มอวี่ตั้งเยอะ”
ย่าฉู่ผู้เป็นพี่น้องกับปู่มองโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยความสุขกลมเกลียว หางตาก็อดมีน้ำตาคลอขึ้นมาไม่ได้
ทุกคนรู้ใจกันดีว่าจะรอให้กินข้าวอย่างมีความสุขเสร็จเสียก่อน แล้วค่อยพูดถึงเรื่องของเกาเฉิง