กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 อีกครึ่งหนึ่งของหัวใจ
เช้าวันถัดมา
ท้องฟ้าทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือยังคลุมด้วยผ้าบางสีเทาอมฟ้า ความหนาวราวกับโหมกระหน่ำเข้ามาในชั่วข้ามคืน คล้ายใยแมงมุมที่มองไม่เห็น ห่อหุ้มอุณหภูมิไว้แล้วฉุดให้ลดลงอย่างต่อเนื่อง
เทือกเขาที่อยู่ไกลออกไปยังจมอยู่ในหมอกยามเช้า ต้นป็อปลาร์ในเขตบ้านพักทหารตั้งตรงพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า หยดน้ำที่เกาะอยู่ตามกิ่งสะท้อนประกายเย็นเยียบภายใต้แสงสลัว
หลินอันอันเปิดประตูห้อง ลมหนาวก็พุ่งลอดเข้าคอเสื้อทันทีจนเธอสะท้าน รีบปิดประตูใหม่ แล้วไปเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมที่กันหนาวกว่าเดิม
กลิ่นหอมไหม้จากฟืนที่กำลังลุกไหม้ลอยมาจากทางครัว ปะปนกับกลิ่นหอมของเนื้อ