ตอนที่ 153 สังหารไทเฮา กลับเมืองหลวงอย่างปลอดภัย

ตอนที่ 153 สังหารไทเฮา กลับเมืองหลวงอย่างปลอดภัย

องครักษ์เงาที่คุ้มกันไทเฮามีเพียงสิบสามคนเท่านั้น ทั้งสองฝ่ายประมือกัน ความได้เปรียบย่อมอยู่ฝั่งตรงข้าม ฝั่งตนเองเพียงชั่วพริบตาก็สูญเสียไปถึงสามคน ไทเฮาโกรธแค้นจนสีหน้าบิดเบี้ยว “เย่ซุ่นซิน โจวชิงอวิ๋น หยุดมือเสีย หากยังไม่หยุดมือ อายเจียจะกระโดดลงไปจากตรงนี้!”

ครั้นความตายมาเยือนตรงหน้า นางก็ยังคงหวาดกลัวความตายอยู่ดี ชำเลืองสายตามองไปยังแม่น้ำเชี่ยวกรากที่ไหลเชี่ยวด้านล่างภูเขา ก็รู้สึกเพียงอกสั่นขวัญแขวนอย่างยิ่ง ดวงจิตวิญญาณล้วนร่ำร้องว่าให้รีบหนี

เพียงชั่วไม่กี่ลมหายใจที่จิตใจวอกแวกนี้เอง แขนก็ถูกเย่ซุ่นซินที่ฝ่าวงล้อมเข้ามาได้อย่างไรก็มิอาจทราบคว้าจับไว้แน่น ภายใต้สายตาเบิกตากว้างอย่างตระหนกของไทเฮา เย่ซุ่นซินก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเที่ยงธรรม “พระนาง หม่อมฉันจะช่วยพระองค์หนีไปจากที่นี่เพคะ”

สิ้นเสียงนางก็หันกลับไปแบกไทเฮาขึ้นหลัง พาดแขนของอีกฝ่ายไว้ที่ลำคอตนเอง โยกย้ายเรือนกายทำท่าจะก้าวเดินไปข้างหน้า ริมฝีปากยังคงเอ่ยว่า

“พระนางโปรดวางพระทัย หม่อมฉันจะต้องช่วยพระองค์ให้พ้นจากเงื้อมมือของกบฏชั่ว และปกป้องพระองค์ให้ปลอดภัยไร้กังวลอย่างแน่นอนเพคะ” ขณะเอ่ยนางก็ซวนเซไปวูบหนึ่ง ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ทว่าสายตากลับจับจ้องไปเบื้องหน้าอย่างแน่วแน่

ไทเฮาเห็นเช่นนี้แววตาก็ไหววูบ โอกาสมาถึงแล้ว

เย่ซุ่นซิน อายเจียจะให้เจ้าตายตกไปพร้อมกับอายเจีย!