ตอนที่ 154 แมลงกู่ หย่าขาด

ตอนที่ 154 แมลงกู่ หย่าขาด

“พ่อบ้านหลี่ ในจวนเกิดเรื่องอันใดขึ้น”

ได้กลิ่นไหม้เกรียมจาง ๆ ลอยอยู่ในอากาศ ทันทีที่ประตูใหญ่ของจวนโหวปิดลง เย่ซุ่นซินก็เอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจังทันที ขณะเดียวกันฝีเท้าก็ไม่หยุดก้าว มุ่งหน้าตรงไปยังเรือนสนเขียว

คนที่สามารถทำให้พ่อบ้านหลี่ขมวดคิ้วคลายไม่ออกได้ถึงเพียงนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าย่อมเป็นสาเหตุใหญ่ที่สุด

กำลังไม่รู้ว่าจะเอ่ยถึงเรื่องชวนปวดหัวเรื่องใดก่อนดี ครั้นเห็นทิศทางที่ฮูหยินมุ่งไป พ่อบ้านหลี่ก็ขมวดคิ้วแน่น เอ่ยด้วยความเจ็บปวดใจทันใดว่า

“ฮูหยิน คืนที่ท่านออกจากจวน ทางฝั่งเรือนสนเขียวก็เกิดเรื่องขึ้นขอรับ คนกลุ่มหนึ่งอาศัยจังหวะที่ทหารยามของจวนโหวหละหลวม ชิงตัวฮูหยินผู้เฒ่าไป ทั้งยังทำร้ายแม่นมซุนและคนอื่น ๆ จนบาดเจ็บ องครักษ์ที่อยู่เฝ้ารับมือไม่ไหว ล้มตายและบาดเจ็บไปหลายนายขอรับ”

เย่ซุ่นซินชะงักฝีเท้า นางหันกลับมาจ้องมองพ่อบ้านหลี่ด้วยสายตาเฉียบคม “ฮูหยินผู้เฒ่าถูกโซ่ตรวนล่ามมือไว้ นางหลบหนีไปได้อย่างไร หรือว่าคนกลุ่มนั้นจะรื้อขื่อบ้านกระนั้นรึ”

ซูถังประหลาดใจ ฮูหยินผู้เฒ่าโจวผู้นี้ช่างเหมือนตะขาบพันขาตายยากตายเย็นจริง ๆ ถึงเพียงนี้ยังอุตส่าห์หนีไปได้อีกรึ

นางยังมีแผนการอยู่อีกมากเท่าใดกันแน่

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ แววตาของพ่อบ้านหลี่ก็ปรากฏความเลื่อมใสที่ผุดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ พลางทอดถอนใจตอบว่า “ฮูหยิน ห้องที่ฮูหยินผู้เฒ่าพักอยู่ปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน นาง... นางให้คนใช้กระบี่ฟันแขนขวาของตนจนขาด ทิ้งฝ่ามือเอาไว้เพื่อเอาชีวิตรอดขอรับ”