กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 152 บุกสังหารสู่วัดหวงเจวี๋ย
ข้างหู ท่ามกลางเสียงกีบเท้าม้าควบตะบึงเป็นระลอก คือสุรเสียงของแม่นมหวงที่ร้อนรนทว่าแฝงความกระหยิ่มใจที่แผนการลุล่วง:
“เร็ว เร่งความเร็วขึ้นอีก ฮูหยินโหวพบว่าพระชายาซื่อจื่อหายตัวไปจึงพาคนไล่ตามมาแล้ว ตอนนี้พวกเราอยู่นอกเมือง รอให้วิ่งไปอีกสักระยะ พอตามทางไร้ผู้คนแล้ว ลู่ชีเจ้าจงพาคนไปจับตัวนางมา”
“มีสองคนอยู่ในมือ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าจะบีบให้ซูถังผู้นั้นยอมศิโรราบว่าง่ายไม่ได้”
“ขอรับ”
ทางด้านหลัง เมื่อคาดการณ์แผนการเบื้องหน้าได้ เย่ซุ่นซินก็หดมือเรียวปล่อยม่านลง สั่งการให้ไห่อวิ๋นเทียนผู้ขับรถม้าควบคุมความเร็วในการควบขับของม้า
นางไปเบื้องพระพักตร์ไทเฮาได้ ทว่าต้องมิใช่ถูกจับตัวไป
“ขอรับ”
ทางด้านหน้า เมื่อเห็นว่ารถม้าแล่นมาถึงเชิงเขาวัดหวงเจวี๋ยแล้วตนเองก็ยังไม่มีโอกาสลงมือต่อเย่ซุ่นซิน แม่นมหวงก็ขุ่นแค้นในใจ ยิ่งกลัวว่าฉินจือรั่วที่ชิงมาได้จะถูกแย่งชิงกลับไป จึงทิ้งคนไว้ขัดขวางเย่ซุ่นซิน แล้วพาฉินจือรั่วขึ้นสู่วัดหวงเจวี๋ยผ่านทางลับที่ใช้พฤกษาพงหญ้าทำเป็นประตู
ทว่า——