ตอนที่ 124 อยู่ไปชั่วชีวิต?

ตอนที่ 124 อยู่ไปชั่วชีวิต?

“ไม่ว่าท่านโหวจะเชื่อหรือไม่ หมอซูถังมาที่จวน ก็เพียงเพื่อให้ร่างกายของท่านหายดีโดยเร็วเท่านั้น” เย่ซุ่นซินเป็นฝ่ายเอ่ยปากให้คำตอบแก่เขาก่อน ราวกับเป็นการตัดสินขาดในทันที

เมื่อเข้าใจความหมายของเย่ซุ่นซิน กู้จวินเหยาจึงหรี่ตาลงถาม “หมอซูถังเตรียมจะพำนักในจวนโหวสักกี่วัน”

เย่ซุ่นซินแย้มยิ้ม คิ้วและดวงตาเรียบเฉย “ข้าจากไปเมื่อใด นางก็ไปเมื่อนั้น”

อยู่ไปชั่วชีวิตหรือ

กู้จวินเหยาไม่อยากเชื่อสายตา เขาเตือนสติเย่ซุ่นซิน “เช่นนั้นเหตุผลที่เจ้าให้กับหมอซูถังทั้งต่อคนในและคนนอกย่อมฟังไม่ขึ้น”

“เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้ท่านโหวใส่ใจหรอก” กล่าวพลางเย่ซุ่นซินไม่อยากให้เขาเกาะติดซูถังไม่ปล่อย จึงเอ่ยถึงเรื่องของเถ้าแก่จางและซ่งคังกับเขา

ทว่าเรื่องสัญญาขายตัวกลับไม่ได้เอ่ยถึง

กู้จวินเหยาได้ยินดังนั้นก็เม้มมุมปากลง จิตใต้สำนึกอยากจะบันดาลโทสะ แต่เขาไม่มีเหตุผลสนับสนุน ทั้งยังขัดขืนไม่ได้ สุดท้ายจึงได้แต่ยอมรับชะตากรรม “โหวผู้นี้ทราบแล้ว เพียงแต่เงินหลายหมื่นตำลึงสำหรับตระกูลซ่งนั้นหนักหนาเกินไป พวกเขาเกรงว่าจะไม่มีปัญญาชดใช้”

“ต่อให้ไม่มีปัญญาชดใช้ ความเป็นอยู่ก็ยังดีกว่าราษฎรธรรมดาและเหล่าทหารผ่านศึกพิการ ข้าขอเตือนท่านโหวสักคำ ข้าสั่งสอนพวกเขาก็เพื่อระบายอารมณ์ หากท่านแอบยื่นมือช่วยเหลือให้ความเป็นอยู่ของพวกเขาดีขึ้นสักนิด จนทำให้เรื่องราวไม่เป็นไปตามความปรารถนาของข้า ก็อย่าหาว่าข้าส่งพวกเขาเข้าเรือนจำจริง ๆ ก็แล้วกัน”