กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 125 ซูถังไปช่วยคนจากกรมอาญา
ด้วยความใคร่รู้ในตัวแม่นางผู้มี “พลังอิทธิฤทธิ์กว้างไกล” ผู้นี้และอยากพบหน้าสักครา จางเจิ้งจึงวางม้วนคดีลงแล้วเดินไปยังห้องโถงเพื่อต้อนรับแขก จากนั้นก็ได้พบกับแม่นางในชุดสีเขียวผู้มีริมฝีปากแดงฟันขาว ดวงตาสุกใสดั่งธารน้ำบริสุทธิ์
ยามแรกเห็นใบหน้าของนาง โดยมิต้องเอ่ยถาม จางเจิ้งก็พลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาในทันใด
ในใจอดมิได้ที่จะประหลาดใจระคนสงสัย ว่าฮูหยินโหวผู้นั้นตามหาบุตรสาวแท้จริงพบได้อย่างไร พิศดูท่าทางหมดจดงดงามมีกิริยาเช่นนี้ หลายปีมานี้คงมิได้ตกระกำลำบากสักเท่าใดกระมัง
ขณะคิดเช่นนั้น จางเจิ้งก็แสร้งเอ่ยถามราวกับจำเรื่องราวใดมิได้ “แม่นางมาที่นี่ด้วยเรื่องใดรึ…”
ซูถังมิเชื่อว่ามือปราบที่วิ่งไปส่งข่าวก่อนหน้านี้จะมิได้รายงานจุดประสงค์ที่นางมา ทว่านางยังคงแย้มยิ้มแล้วกล่าวซ้ำ “มารับคุณหนูกู้ กู้ซูอิน และฮูหยินซ่งกลับจวนโหวเจ้าค่ะ”
จางเจิ้ง “…”
เขาอดมิได้ที่จะอยากแคะหู พลางสงสัยว่าตนเองฟังผิดไปหรือไม่
ธิดาตัวจริงแห่งจวนหย่งอันโหวมารับคุณหนูตัวปลอมออกจากคุกรึ จิตใจดีงามถึงเพียงนี้เชียวหรือ
ทว่าต้องยอมรับว่า ฮูหยินหย่งอันโหวช่างเชี่ยวชาญกลอุบายเสียจริง ดูการแสดงฉากนี้สิ มิเพียงทำให้บุตรสาวตัวจริงได้เชิดหน้าชูตา แต่ยังกดข่มความยโสโอหังของคุณหนูตัวปลอมจนราบคาบ ล้ำลึก ช่างล้ำลึกยิ่งนัก