กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 26 ตัดพ้อ ลอบสังหาร
“เชิญทุกท่านทัศนา นี่คือแพรริ้วแสงพับสุดท้ายแล้ว นี่เป็นของเอกประจำวันนี้เชียวนะขอรับ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับสามีภรรยาคู่น้อยที่กำลังจะแต่งงานหรือแต่งงานแล้วสวมใส่”
“ทุกท่านโปรดดูเนื้อผ้านี้ สัมผัสเรียบลื่นมือยิ่งนัก” แพรริ้วแสงถูกคลี่ออก 1 ฉื่อ พ่อค้าผู้เร่ขายสะบัดผืนผ้า “อีกทั้งยังมีสีสันอันพลิ้วไหว งดงามและเป็นมงคลเพียงใด”
“นี่เป็นของที่ผู้น้อยไหว้วานเส้นสายแย่งชิงมาจากเมืองหลวง ลวดลายชั้นยอดที่แม้แต่หอแพรบุปผายังไม่มี บรรดาฮูหยินผู้สูงศักดิ์ที่สวมทองใส่หยกเหล่านั้นยังแย่งชิงไปไม่ได้เลย”
“หากทุกท่านชอบก็รีบเสนอราคา เริ่มประมูลที่ 5,000 ตำลึง หากไม่มีผู้ใดต้องการผู้น้อยก็จะเก็บแผงแล้ว”
พ่อค้าขายผ้าตั้งแผงลอยเล็ก ๆ อยู่ริมถนน เนื้อผ้าแพรริ้วแสงอันล้ำค่าจึงเผยสู่สายตาราษฎรทั้งปวงเช่นนี้
ตามที่เขากล่าวบรรยายจนน้ำลายแตกฟองดั่งดอกบัวผุดจากลิ้น ผู้คนไม่น้อยต่างถูกปลุกเร้าความอยากซื้อขึ้นมา
ยามได้ยินราคาขึ้นมากะทันหัน ราษฎรที่มุงดูต่างถอยกู่ไปสองสามลี้ อยู่ห่างจากแพรริ้วแสงนี้ให้ไกลที่สุด ด้วยกลัวว่าจะมองจนของเขาเสียหาย
ชั่วขณะนั้น หน้าแผงลอยเล็ก ๆ จึงเหลือเพียงฮูหยินและคุณชายที่แต่งกายไม่ธรรมดาสองสามคนที่กระตือรือร้นอยากลองดู
กู้ซูอินและกู้ซูหยางมาถึงในเวลานี้พอดี พอมาถึงก็ได้ยินเรื่องที่เหลือแพรริ้วแสงเพียงพับเดียว กู้ซูอินร้อนใจ รีบเสนอราคาทันที “เถ้าแก่ ข้าให้ 6,000 ตำลึง”