ตอนที่ 25 ท่านแม่ไร้ความสามารถเอง

ตอนที่ 25 ท่านแม่ไร้ความสามารถเอง

“ยังมีผู้ใดจะลงชื่ออีกหรือไม่ หากไม่มีแล้วแซ่จางจะเริ่มออกโจทย์แล้วนะ” บนเวที เสียงของเถ้าแก่โรงรับจำนำดังแว่วลงมาแต่ไกล

สองพี่น้องที่ยังตัดสินใจไม่ได้ชั่วขณะจึงสะกดปัญหาเอาไว้ชั่วคราว แล้วก้าวขึ้นเวทีไปลงชื่อ

“โจทย์ข้อแรกของการประชันในร้านเราวันนี้ ให้แต่งบทกวีในหัวข้อ “ความรักลึกซึ้งของสามีภรรยา” ผู้ที่บทกวีได้รับคัดเลือกเป็นยี่สิบอันดับแรก จะได้ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป”

สิ้นเสียงฆ้องทองเหลือง เด็กรับใช้ชายที่รออยู่ด้านข้างก็นำพู่กัน หมึก กระดาษ และจานฝนหมึกมามอบให้อย่างเป็นระเบียบ

ผู้เข้าแข่งขันมากมายครุ่นคิดอยู่ครู่สั้น ๆ ก่อนจะจรดพู่กันจุ่มน้ำหมึก บรรยากาศเงียบสงบลงไปชั่วขณะ

บรรดาราษฎรที่ยืนดูความครึกครื้นอยู่ใต้เวติต่างพากันกระซิบกระซาบ ซุบซิบพูดคุย

ซ่งเซียงอี๋เห็นกู้ซูอินจรดพู่กันเขียนอักษรเป็นคนแรกอย่างวางแผนพร้อมสรรพ เพียงชั่วครู่ก็นำบทกวีที่แต่งเสร็จส่งมอบให้เถ้าแก่โรงรับจำนำ ใบหน้าของนางจึงผุดรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นมา

“ท่านโหว ซูอินต้องชนะจนได้จี้หยกปลาคู่มาแน่เจ้าค่ะ” นางแสดงท่าทีราวกับร่วมยินดีในเกียรติยศ สายตาจับจ้องไปยังดรุณีน้อยบนเวทีตรง ๆ ความเอ็นดูรักใคร่แทบจะเขียนไว้ในดวงตา

เมื่อเห็นกู้ซูหยางส่งบทกวีตามมาติด ๆ นางก็เอ่ยอีกว่า “ซูหยางเองก็ต้องชนะและนำเกราะไหมทองชุดนั้นกลับมาให้ท่านได้อย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นท่านต้องสวมใส่ทุกวันนะเจ้าคะ อย่าได้ทำลายความกตัญญูของซูหยางเสียเล่า”