เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 8 ตรวจดูจดหมายติดต่อ
เย่ซุ่นซินสะกดรอยตามไปตลอดทาง ได้เห็นกับตาตนเองว่าลูกสาวของนางไม่สนใจกระทั่งร่างกายตนเองเพื่อซ่งเซียงอี๋ผู้นั้น ถึงกับเดินข้ามผ่านจวนโหวไปกว่าครึ่งจนถึงประตูหลังเช่นนี้ ในใจทั้งโกรธทั้งอยากหัวเราะ
ไม่เคยเห็นนางมีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวถึงเพียงนี้มาก่อนเลยจริง ๆ
แม่นมร่างอ้วนที่เฝ้าประตูเรือนหลังถูกกู้ซูหยางจัดการไว้ล่วงหน้า นอนล้มหลับสนิทอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่อย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว
ยามแม่นมซ่งเดินผ่านข้างกายนาง จึงถลึงตาใส่สหายหญิงผู้ไร้ประโยชน์คนนี้อย่างเคียดแค้นชิงชังที่ไม่ได้ดั่งใจ
ด้านนอกประตูหลัง รถม้าคันใหญ่ที่ดูเรียบง่ายจอดรออยู่ด้านข้างแต่เนิ่น ๆ ครั้นทั้งสามคนขึ้นรถม้าแล้ว คนขับรถม้าก็สะบัดแส้ม้าในมือ ล้อรถหมุนเคลื่อน รถม้าจึงค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากจวนโหว
เมื่อเห็นว่าคนกำลังจะจากไปแล้ว แต่เย่ซุ่นซินก็ยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใด แม่นมซ่งก็ร้อนใจขึ้นมา
“ฮูหยิน ยังมีโอกาสขัดขวางทันนะเจ้าคะ ท่านให้บ่าวพุ่งออกไปเถิดเจ้าค่ะ”