ตอนที่ 9 น้องสามีกลับจวน วางกับดัก

ตอนที่ 9 น้องสามีกลับจวน วางกับดัก

บนชั้นวางลำดับที่สามมีกล่องเครื่องประดับที่หน้าตาเหมือนกันทุกประการวางอยู่สองใบ เพียงปราดตามองก็รู้ว่าเป็นแบบฉบับของทุ่งหญ้า

มีเขี้ยวหมาป่าหลายซี่อันเป็นตัวแทนแห่งเกียรติยศของผู้กล้าและลัญจกรราชันหมาป่าฝังประดับอยู่ด้านบน แฝงกลิ่นอายความดุดันป่าเถื่อนอยู่หลายส่วน

เย่ซุ่นซินเปิดใบหนึ่งในนั้นออก เห็นเพียงภายในบรรจุจดหมายไว้จนแน่นขนัด หนาเสียจนแทบจะปริล้นออกมา

กวาดสายตามองปราดเดียว ซองจดหมายเหล่านี้ล้วนไม่มีตัวอักษรบนหน้าซอง ด้วยเกรงว่าจะทำให้ผู้คนสะดุดตาจนเกิดความสงสัย

เย่ซุ่นซินหยิบฉบับบนสุดขึ้นมาเปิดออก

กระดาษจดหมายมีแปดหน้า

กวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว สามหน้าแรกทุกถ้อยคำล้วนเขียนถึงความห่วงใยอาทรที่ซ่งเซียงอี๋มีต่อพี่น้องทั้งสอง

หน้าสี่ห้าหกเป็นใบสั่งยารักษาอาการหวัดลมหนาวและเจ็บคอ หน้าเจ็ดแปดจึงเอ่ยถึงสภาพความเป็นอยู่อันน่าเวทนาของตนที่พยายามปกปิดทว่าไม่อาจปิดมิดอย่างเรียบง่าย

ทั้งยังไม่ลืมที่จะข่มความทุกข์กำชับกู้ซูอินในจดหมายให้คอยดูแลพี่ชายดื่มยาให้ดี อย่าให้เด็กอย่างซูหยางรังเกียจว่ายาขมจนทำให้อาการป่วยล่าช้า