กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทงเทียนพ่นเนื้อที่เพิ่งกินเข้าปากออกมา พลางร้องว่า:
“ยากมากหรือ? แค่มีสมองก็พอ? เป็นเพราะเจ้าแม่งเกินวิสัยเกินไป หรือสมองข้าไม่ไหวกันแน่?”
จางฮ่าวกล่าวอย่างสงบว่า:
“ไม่ต้องสงสัยเลย สมองเจ้านั่นแหละไม่ไหว~”
ทงเทียน: “......”
‘เฮ้อ เป็นอาจารย์ถึงขั้นนี้ ก็คงมีข้าคนเดียวกระมัง~’
จากนั้น ทงเทียนมองระดับบำเพ็ญของจางฮ่าวแวบหนึ่ง แล้วขยี้ตาอีกครั้ง พลางร้องต่อว่า:
“นี่ ศิษย์ตัวแถม เจ้าบอกข้าตรง ๆ เถอะ ตอนนี้เจ้าระดับบำเพ็ญอะไรกันแน่?”
จางฮ่าวยักไหล่ สีหน้าสงบ กินหม้อไฟต่อ พลางกล่าวว่า:
“เจ้าไม่เห็นแล้วหรือ?”