กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพิ่งพูดถึงพาหนะของไท่อี่เจินเหริน จางฮ่าวทั้งสองก็ได้ยินเสียงร้องอันน่าเศร้าทันที:
“อ้า พาหนะของข้า กระเรียนเซียนของข้า~”
ทงเทียน: “......”
‘เอ่อ ตอนนี้ข้าจะกินดีหรือ? หรือกินดี หรือกินดี? สมแล้ว ทางเลือกทั้งสามล้วนบอกให้ข้ากิน~’
จางฮ่าว: “......”
‘ถูกจับได้เร็วขนาดนี้เลยหรือ? เร็วกว่าหนานจี๋เซียนเวิงครั้งก่อนเสียอีก แต่ว่า ยังดีที่ข้าเอาขนกระเรียนมาทำเป็นพัดเล่มหนึ่ง โยนเข้าไปในถ้ำของเสวียนตู~’
ครั้งนี้ จางฮ่าวไม่ได้ไปแถวถ้ำพำนักไท่อี่เลย หลังผ่านเรื่อง ‘พ่อลูก’ ของหนานจี๋ครั้งก่อน หยวนสื่อกับไท่ซ่างเด็ดขาดว่าจะไม่หันสายตามาที่จางฮ่าวของเขา;